زینب تنها است

9 07 2010

زینب تنها است
هر گاه حکم اعدام کسی صادر می شود بلافاصله در سایت های اینترنتی و شبکه های ماهواره ای انعکاس می یابد. پس از آن یعنی درست هنگامی که دادگاه تجدید نظر حکم را تایید می کند به همان منوال تنها اندکی بیشتر منعکس می شود. دیوان که حکم را تایید و به دایره ی اجرای احکام ارسال می کند علاوه بر سایت های اینترنتی و شبکه های ماهواره ای، برخی از سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق بشر نیز تنها با صدور بیانیه هایی اعتراض خود را نشان می دهند و رژیم اعدام را محکوم می کنند. هنگامی که حکم اجرا می شود و اعدامی اعدام، علاوه بر سایت ها و شبکه ها که خبر آن را پوشش می دهند و سازمان ها و نهادها که بیانیه ای دیگر در محکومیت آن صادر می نمایند، برای اندک مدتی چهره های مردم نیز در هم می رود و دل های آنان آزرده. پس از آن، زندگی با سرعتی غیر قابل وصف به روال عادی بر می گردد و ذلت پرده بر عزت می افکند. اگر دگرباره حکم اعدام کسی صادر نشود ( که معمولا این گونه نیست ) زندگی بر روال عادی پا بر جاست. اما اگر حکم اعدام کس دیگری صادر شود به همان شیوه مذکور، نخست از طریق سایت ها و شبکه ها پوشش خبری داده می شود سپس سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق بشر بیانیه صادر می کنند و سرانجام نیز بیانیه هایی که در محکومیت اجرای حکم و اندوه و ماتمی که مردم را فرا می گیرد. داستان برای زینب نیز چنین است. روندی که سرنوشت ما را تیره و تار کرده است.» واکنشی انفعالی در برابر کنش های فعال رژیم اعدام.» برای همین است که این مردم همیشه طناب دار بر گردن دارند. برای همین است که مردمان این سرزمین با زندان و شکنجه و اعدام آشنای دیرینه هستند و با آزادی و عدالت غریبه. این گونه است که حاکم بر سرنوشت خود نیستیم و آلت دست دیگرانیم. بدون تردید اگر مواضع ما بدین گونه باقی بماند روزگار ما رنگی سیاه تر از سیاه به خود می گیرد. باید طرحی نو داراندازیم. باید خود و ملت مان را از فلاکت برهانیم. باید دیوار ها را بشکنیم و از اسارت رهایی یابیم. بیاییم از زینب آغاز کنیم. سکوت ترس را در هم بشکنیم و فریاد شهامت سر دهیم. بیاییم زینب را چون احسان و فصیح و شیرین و فرزاد و فرهاد و علی و دیگر عاشقان میهنمان تنها نگذاریم. بیاییم یکی شویم و طناب ها را پاره کنیم و بساط جهل را بر چینیم. ما با هم می توانیم. بیاییم برای یک بار هم که شده چهره ی دائم در هم رفته ی سرزمینمان را شاد کنیم. بیاییم آزادی را، عدالت و دموکراسی را، بیاییم شادی را، سعادت و سرافرازی را برای میهنمان به ارمغان آوریم. سکوت زیباست اما در برابر ظلم سکوت به همان اندازه نارواست که ظلم. اکنون فریاد است که آزادی را فرا می خواند و اسارت را ترک می گوید. می توانیم فریاد در گلو خفته ی دردهای زینب و خاک زینب را که مدت ها است راه بر آن سد نموده ایم با هم و یک صدا رها سازیم. بیاییم دست بر دست نگذایم تا که زینب بر دار رود و پس از آن نیز یکی دیگر. اکنون تمامی میادین آزادی و انقلاب و اماکن تجمع و اعتراض و خیابان های تظاهرات خلوت خلوت است. تنها میادین اعدام در زندان های رژیم اعدام است که شلوغ می نماید. پوشش خبری و صدور بیانیه بدون حضور فعال و اکتیو مردم در میادین و اماکن و خیابان ها، حتی نمی تواند از شلوغی میادین اعدام بکاهد. تنها حضور است که سرنوشت سیاه ما را روشنی می بخشد. بیاییم با تدوین برنامه ای مدون در جهت » حضور » به اعدام ها پایان دهیم.
سازمان ضد اعدام کردستان

Advertisements

کارها

Information

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: